Met een prik meer geluk!

Met een prik meer geluk

“Daar ben ik weer, Rob”. Alsof ze bij haar vaste garage naar binnen reed met die eeuwige klacht over de koude start. “Het is weer mis!”, sprak de vrouw gelaten, alsof ze wist dat de garantietermijn verlopen was. “Het is weer helemaal mis”.

“Zullen we dan eerst maar koffiedrinken”, zei ik zo klantvriendelijk mogelijk. Dat leek Annelies een goed idee. “En hoe gaat het verder”, vroeg ik verder, in de hoop het gesprek een positieve wending te geven. “Ook niet goed. Over twee jaar is het verpleeghuis definitief gesloten. Dat wordt nog wat. Ik ben dan 64 en moet nog tot m’n 67ste”.

Buitenstaanders denken vaak dat we bij Echozorg uitsluitend Gewrichts-, Pees en Schouderklachten behandelen. Dat is ook zo. Maar je moet van alle markten thuis. Bij voorbeeld die van het langer-moeten-doorwerken-als-vrouw-boven-de-zestig-in-een zware-baan.

“Kijk Rob, je hebt het me prima uitgelegd. Ik zeg tegen al mijn collega’s dat ik last heb van een nare ingeklemde verdikte schouderpees. Met allemaal kleine kalkafzettingen in de aanhechting van de pees. Daarom haal ik hier een spuit bij jullie en kan ik er weer 6 maanden tegen”.

“En nu is de spuit weer uitgewerkt?”. Annelies knikte. “Ik werk in het restaurant, nou dan weet je het wel. M’n handen boven m’n schouder lukt niet meer. En slapen ook weer hopeloos: liggen op m’n zij doet verdomde pijn. Dus Rob, graag de spuit er weer in”.

“Zou je dat wel doen?” begon ik voorzichtig. “Eigenlijk moet je gewoon geopereerd worden. Er is te weinig ruimte voor je pees onder je schouderdak. Daardoor ontstaat telkens weer al die ellende. Het is een soort kleine verbouwing. De chirurg holt je schouderdak uit”.

Annelies hoorde me geduldig aan, maar haar ogen spraken boekdelen. “Luister nou eens, Rob. Ik kan het me gewoon niet permitteren een half jaar uit de roulatie te zijn. Voor mij tien anderen. Ik heb wel een contract, maar ja. Ga jij nu maar eens solliciteren als revaliderende schouderpatiënt. Als je boven de zestig bent maak je eigenlijk helemaal geen kans meer. Ik ben dol op m’n werk. Leuke collega’s, we dollen veel en we zijn een grote familie”.

meer-geluk-uit-een-spuit“Dus daarom wil je gewoon weer een prik”. “Precies, jij begrijpt het. En die van Echozorg zijn extra goed. Hoe heet dat ook al weer? O ja ze zijn echogeleid. Ik heb alles opgeschreven wat jullie vorige keer tegen me gezegd hebben. Mij maak je niets meer wijs!”

“Ja maar”, probeerde ik, “je wilt toch geen cortison-junkie worden. We kunnen niet eeuwig blijven doorspuiten. Ook al doen we dat heel erg to the point. Precies in de slijmbeurs.” Annelies keek me inmiddels met grote ogen aan. Snapte ik het werkelijk niet? “Rob, ik wil gewoon doorwerken tot de laatste dag. Dan is er een goed sociaal plan, en maak ik wie weet nog kans op een tweede carrière. Als m’n caravan een lekke band heeft, dan koop je toch geen nieuwe sleurhut?”

Ik gaf het op. Op de echo was goed te zien, dat de oude kwaal was teruggekeerd. Overal weer kalk bij de aanhechting. Maar ja de orthopeed beslist

“Ach Rob”, zei Laurens de orthopedisch chirurg van BeterGezond met wie Echozorg samenwerkt, “het is een fair deal. Als ze geopereerd wil worden dan zegt ze het wel.Het gaat nu tijdelijk veel beter met haar en ze is veel gelukkiger. Dat is veel waard”.

Auteur: Robert de Zoete

Ooit afgestudeerd als chiropractor, maar nu al jaren zelf verklaard CEO van Hoorn en omstreken. CEO zul je denken? Yes.....Chief Echo Officer. Mijn motto: een echtgeleide injectie is Altijd Raak!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *